Duvar !

Merhaba dostlarım!

Uzun zamandır çok yoğun duygularla yazmak istememe rağmen yoğun çalışmalarım dolayısıyla ara verdiğim yazılarıma, sizlerle buluşma noktam olan köşemde “ DUVAR “ yazımla sizlere tekrar merhaba diyorum..

Duvar kelimesini ilk duyduğumuzda sanırım aklımıza ilk gelen iş ve yaşam yerlerimizi oluşturan kimi ince kimi kalın beton bloklar gelecektir. Cansızdırlar ve hiçbir tepki vermezler. Öyle ya adı üstünde Duvar! Bir iş makinesi ile ya da bir balyozla yıkabilir yada istediğiniz renge boyayabilirsiniz.

Duvarın canlısı olur mu diye sorsalar kaçınız evet olur der merak ediyorum. Bana sorulmuş olsa “EVET” derdim. Karmaşık düşünceler ve duygular içinde bu günkü yazımda “Canlı Duvar” konusunu irdeleyeceğim..

Kaçınız bir duvara hayallerinizi gömmüş ve duvarda yaşatmışsınızdır onları. Kaçınız duvarla konuşmuş ya da seyretmişsinizdir? Yıllarca cezaevinde yatanların, yalnız yaşayanların tek ama tek dostudur duvarlar.

Bu satırları okurken başınızı bir an ekrandan kaldırın ve karşınıza bakın. Eminim çoğunuzun karşısında bir duvar vardır. İlk bakışta o sadece bir duvardır. Şimdi o duvara hayallerinizi,düşüncelerinizi ve hayata dair tüm sevdiklerinizi,sevinçlerinizi yerleştirin.Düşünün biraz .. Kimimiz mesleki kariyeri, kimimiz çocuklarını, kimimiz eşini, kimimiz ailesini, kimimiz sevdiğini düşünecektir. Bazılarımız düşündükçe hırslanacak,bazılarımız düşündükçe hayallere dalacak,bazılarımız melankoliye kapılacaktır.. İlk başta kum, çimento ya da farklı yapı malzemelerinden oluşan o “ DUVAR “ adeta canlanacak size cevap verecek ve sanki sizinle konuşacaktır. Şimdi kalkın yerinizden ve duvardaki hayalinize doğru yaklaşın. Duvara çarpacak ve düşüncelerinizden acıyla sıyrılacaksınızdır. Duvar size tepki vermiş sizi kendinize gelmeniz için uyarmıştır. Siz geceler gündüzler hatta yıllar boyunca duvarla arkadaşlık etmiş, onunla konuşmuş, sırlarınızı paylaşmışsınızdır. Peki ya duvar?

Sayfalar dolusu kâğıtlara, gece gökyüzüne, gündüz tüm dünyalara sığdıramadığınız düşüncelerinizi o duvara sığdırmışsınızdır.  Peki ya duvar ne yapmıştır size? Yeri geldiğinde bir anne gibi sizi saran, yeri geldiğinde size bir sevgili gibi pembe düşler kurduran, yeri geldiğinde en sadık dost gibi sırlarınızı saklayan o duvar, çarptığınız anda kusmuştur tüm hissizliğini ve taşların soğukluğunu vermiştir yüzünüze.

Hayaller kurup düşünürken her şeyi, en baştan ve her şeyi ilk baştan itibaren yaşarken düşüncelerinizde, siz tüm o sözlerin ve olayların içinden size söylenen sayamayacağınız kadar olumsuz cümlelerin içinden siz tek bir kelimeyi ya da bir gülümsemeyi özenle bulursunuz ve mutlu olursunuz onla. Tek bir kelime ya da ufacık bir gülümseme sizi mutlu etmeye ve duvarla dostluğu sürdürmeye devam ettirecektir.

Duvarında canlısı vardır dostlarım. Eminim hepiniz gün gelmiş birisine  “ YA SANKİ DUVARA KONUŞUYORUM, BİR ŞEY SÖYLE, BİR ŞEY YAP, BİR TEPKİ VER. NE KADAR DUYGUSUZSUN “ demişsinizdir ve eminim o anda bu sözleri söylerken canınız çok yanmıştır. Çünkü bazen susmak aslında çok şey konuşmaktır ve karşınızdaki size aslında çok şey söylemektedir. Söylerken yüreğinizi titreten her bir kelime sanki duvara çarpıp geri dönmekte yüzünüze taş parçaları değmektedir. Kimi zamanda karşınızdaki o duvar sizin söylediğiniz onca söze rağmen, o sözlerin içinden en alakasız olanı duyar ve size kel alaka bir cevap verir. Tüm dünyaya haykırarak söylemek istediğiniz tüm o güzel sözler ve duygularınız daha ifade edilemeden sessiz bir çığlığa dönüşmüş ve duvarda yankılanmıştır adeta. Yankı dediysem öyle ufak tefek bir yankı değil. Kimselerin duyamadığı o ses sizin kulaklarınızı sağır edecek kadar yüksektir. Sıvı Nitrojen gazının özelliği ne kadar yumuşak olursa olsun içerisine batırılan şeyi dondurur. Öyle ki 1 saniye önce yumuşacık olan bir sünger sıvı nitrojen gazına batırıldığında donar ve buz olur. Süngeri yere bıraktığınızda cam gibi parçalanır o sünger. Taştan duvarda sıvı nitrojen gazı gibidir somut değil soyut bir kavram olan hayaller, sevgiler, umutlar ve özlemler taş duvara söylendiğinde yere atılan bir cam gibi parçalanır. 

Arzularını ve ihtiraslarını beğendiği bedenlerde yaşayan o taş duvar, hayallerini ve sevgisini bir yüreğe yerleştirmek yerine endamı güzel bir bedene yerleştirecek sıkıldığında da eline balyozu alıp yıkacaktır. Duvarın canlısına çarptığınızda hiç bir yeriniz kanamayacak bir yeriniz kırılmayacaktır. Yıkılan hayalleriniz, kanayansa sadece yüreğiniz olacaktır..

Hissiz taşlardan oluştuğunu bile bile bir duvarı sevmek, düşünmek,özlemek,sırlarına ortak etmek ve ne olursa olsun o duvarı sevmeye devam etmek…….

Hayatınızda bir taş duvarın olmaması dileğiyle……….

Saygılarımla…..

Metin YÜCEL